2. Namazı dosdoğru kılmak: Günde beş vakit namazı zamanında ve usulüne uygun şekilde eda etmek.

3. Zekâtı vermek: Malvarlığının belirli bir kısmını (genellikle %2,5) ihtiyaç sahiplerine dağıtmak.

4. Ramazan orucunu tutmak: Ramazan ayında, şafaktan gün batımına kadar oruç tutmak.

5. Hacca gitmek: Gücü yetenlerin ömründe bir kez Kâbe’yi ziyaret ederek hac ibadetini yerine getirmesi.

İslam’ın beş şartı, dinin temel ibadet ve uygulamalarını ifade eder. Her bir şartın kendi içinde yerine getirilmesi gereken alt şartları veya geçerlilik koşulları bulunur.

1. Kelime-i Şehadet’in Şartları (“Lâ ilâhe illallah” ve “Muhammedun Resûlullah”)
Kelime-i Şehadet, “Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlüh” ifadesiyle İslam’a girişin temel anahtarıdır. Bu kelimenin geçerli olabilmesi için İslam alimlerine göre belirli şartlar aranır. “Lâ ilâhe illallah” ifadesinin kabul edilmesi için yedi temel şart belirlenmiştir.  Şartlar şunlardır:

Anlamını bilerek söylemek. “Lâ ilâhe illallah”ın, Allah’tan başka ilah olmadığını ve yalnızca O’na ibadet edilmesi gerektiğini ifade ettiğini bilmek gerekir.

Örnek: Bir kişi bu kelimeyi papağan gibi ezberden söylerse, anlamını bilmediği için geçerli olmaz.

Delil: “Bil ki, Allah’tan başka ilah yoktur” (Muhammed 47:19).

Yakîn (Kesin İnanç):
Kelime-i Şehadet’e şüphesiz, tereddütsüz inanmak. Kalpte herhangi bir şüphe olmamalıdır.

Örnek: Bir kişi “Acaba Allah var mı?” diye tereddüt ederse, bu kelime onun için tam anlamıyla geçerli olmaz.

Delil: “Müminler ancak o kimselerdir ki, Allah’a ve Resûlüne iman etmişlerdir; sonra şüpheye düşmemişlerdir” (Hucurât 49:15).

İkrar (Dil ile Söylemek):
Kelimeyi dil ile açıkça ifade etmek. Kalben inanmak yeterli değildir; dille de söylenmesi gerekir (özel durumlar hariç, örneğin dilsizler veya baskı altındakiler).

Örnek: Bir kişi kalben inanıp söylemekten çekinirse, İslam’a girmiş sayılmaz.

Delil: “Kim Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Resûlü olduğuna şehadet ederse…” (Buhârî, Îmân 37).

Kabul (Kalbî Teslimiyet):
Kelime-i Şehadet’in getirdiği hükümleri kalben kabul etmek. Allah’ın emir ve yasaklarına teslim olmak gerekir.

Örnek: Bir kişi kelimeyi söylese ama “Namaz kılmam, Kur’an’ı kabul etmem” derse, bu şartı ihlal eder.

Delil: “Onlar, Allah’ın hükmüne razı oldular” (Mâide 5:7).

İnkiyad (İtaat ve Uygulama):
Kelime-i Şehadet’in gerektirdiği şekilde amel etmek, Allah’ın emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmak.

Örnek: Bir kişi kelimeyi söylese ama şirk koşarsa (örneğin putlara taparsa), bu şartı yerine getirmemiş olur.

Delil: “Kim Rabbine itaat ederse, o kurtuluşa ermiştir” (Zümer 39:54).

Sıdk (Samimiyet):
Kelimeyi riya veya çıkar için değil, sadece Allah rızası için söylemek. İhlasla söylenmelidir.

Örnek: Bir kişi evlenmek veya maddi çıkar için Müslüman olduğunu söylerse, bu samimiyetsizdir ve geçerli olmaz.

Delil: “Onlar, ancak Allah’a ibadet etmek ve dini yalnız Allah’a has kılmakla emrolundular” (Beyyine 98:5).

Muhabbet (Sevgi):
Allah’ı, Resûl’ünü ve İslam’ı sevmek; bunları dünyevi her şeyden üstün tutmak.

Örnek: Bir kişi kelimeyi söylese ama Allah’ın emirlerini veya Peygamber’i sevmezse, bu şart eksik kalır.

Delil: “İmanınız, Allah’ı ve Resûl’ünü her şeyden çok sevmedikçe kâmil olmaz” (Buhârî, Îmân 14).

Niyet: Namazı Allah rızası için kılmak ve hangi namazı kıldığını bilmek.

Temizlik: Bedensel (abdest, gusül) ve mekânsal (temiz yer) temizlik.

Vakit: Namazı kendi vaktinde kılmak.

Kıbleye yönelmek: Kâbe’ye doğru namaz kılmak.

Setr-i avret: Vücudun örtülmesi gereken yerlerini kapatmak (erkeklerde göbek-diz arası, kadınlarda tüm vücut hariç yüz, el ve ayaklar).

Farzları ve rükünleri yerine getirmek: İftitah tekbiri, kıyam, kıraat, rükû, secde, teşehhüd ve selam gibi namazın temel unsurlarını eksiksiz yapmak.
Örnek: Bir kişi niyetsiz veya abdestsiz namaz kılarsa, namazı geçerli olmaz.

Niyet: Zekâtı Allah rızası için vermek.

Malvarlığı nisaba ulaşmalı: Zekât verilecek malın, belirli bir miktarı (ör. 85 gram altın veya eşdeğeri) aşması.

Bir yıl geçmesi (havelân-ı havl): Malın üzerinden bir yıl geçmiş olması (tarım ürünleri hariç).

Hak sahiplerine vermek: Zekâtın, Kur’an’da belirtilen sekiz sınıfa (ör. fakirler, miskinler) ulaştırılması (Bakara 2:177).

Malın zekât oranına uygun hesaplanması: Örneğin, nakit parada %2,5, tarım ürünlerinde %5 veya %10.
Örnek: Bir kişi zekâtı yanlış kişilere (ör. zengin akrabalarına) verirse, zekât geçerli olmaz.

Niyet: Orucu Allah rızası için tutmak ve niyeti gece veya sahur vakti yapmak.

Oruca mani hallerden uzak olmak: Adet veya lohusalık gibi oruca engel durumlarda olmamak.

Orucu bozan şeylerden sakınmak: Yemek, içmek, cinsel ilişki gibi orucu bozan fiillerden uzak durmak.

Vakti içinde tutmak: Orucun, Ramazan ayında ve şafaktan gün batımına kadar tutulması.
Örnek: Bir kişi niyetsiz oruç tutarsa veya orucu bilerek bozarsa, orucu geçerli olmaz.

Niyet ve ihram: Hacca niyet etmek ve ihrama girmek.

Güç yetirebilmek: Maddi ve fiziki olarak hacca gidebilecek durumda olmak.

Belirli vakitte yapmak: Haccın, Zilhicce ayının belirli günlerinde (Arefe ve Kurban Bayramı günleri) yapılması.

Farzları yerine getirmek: İhram, Arafat’ta vakfe, tavaf, sa’y ve şeytan taşlama gibi haccın rükünlerini tamamlamak.

İslam’a uygun davranışlar: Hac esnasında kavga, kötü söz veya yasak fiillerden (refes, füsuk, cidâl) kaçınmak.
Örnek: Bir kişi Arafat’ta vakfe yapmazsa, haccı geçerli olmaz.

Özet
Kelime-i Şehadet: Yedi şart (ilim, yakîn, ikrar, kabul, inkiyad, sadakat, muhabbet) ile kalben, dille ve amelle Allah’ın birliğine ve Hz. Muhammed’in peygamberliğine inanmayı gerektirir.

Namaz: Temizlik, niyet, vakit ve rükünlerin yerine getirilmesiyle sahih olur.

Zekât: Nisap, niyet ve hak sahiplerine doğru dağıtım şarttır.

Oruç: Niyet, orucu bozan şeylerden sakınma ve doğru vakitte tutulması gerekir.

.
Hac: İhram, niyet, belirli vakit ve rükünlerin yerine getirilmesiyle tamamlanır.